توسط : به گزارش هاریکا، رفیع در روزنامه اطلاعات نوشت: عرض شود که این وزیر محترم فرهنگ و ارشاد کنونی، یک چند صباحی (درست به قاعده سه سال کوتاه مثل آه)، مدیر مسوول روزنامه اطلاعات بودند که عنقریب با اجازه بزرگترها وارد صد سالگی اش خواهد شد(مستحضرید که روزنامه را عرض می کنیم، نه وزیر ارشاد را!)
ایشان [در توضیح عدم اشتغال همزمان در روزنامه اطلاعات و وزارت ارشاد] اعلام داشتند که متاسفانه با یک دست نمی توانم دو هندوانه را بردارم و این البته درحالی بود که به چشم خودمان می دیدیم آشکارا دارای دو فقره دست می باشند! و پرسش اساسی ما این بود که خب چرا با یک دست برمی دارید؟… با دو دست بردارید!
خلاصه زور دولت چربید و مدیرمسوول روزنامه، تمام قد و تمام وقت، در خدمت وزارت فرهنگ و ارشاد قرار گرفت.
ما که در روزنامه اطلاعات با جناب دکتر صالحی(مدیر مسئول وزیر شده) بودیم به چشم خودمان دیدیم که ایشان در همین مدت کوتاه حضورش چه کرد. از جمیع کارمندان و کارگران مجموعه اگر در این راستا پرسان شوید، این دو نکته مهم و تیتر شده را خواهید شنید:
نکته اول: ایشان به محض تصدی مسؤولیت روزنامه، به جای فقط شعار دادن راجع به حقوق بشر، همان اول کار گفت که باید حقوق پرسنل مؤسسه(که جزو بشریت می باشند)، با رویکردی رو به بهبود، ولو چندرغاز هم باشد، بموقع و سر وقت پرداخت شود. طوری که کارمندان بدانند دقیقاً با این آب باریکه شان چه خاکی به سرشان بریزند تا ته برج. لااقل در این راستا برنامه ریزی کنند.
نکته دوم: هرچند مدیرمسؤول قبلی روزنامه اطلاعات، الان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شده است؛ اما در تمام مدتی که پیش ما (و نه بالاسر ما) بود، همه را با «فرهنگ» خودش به خود جذب کرد. دیگر فرصت به «ارشاد» نرسید. چهل مومن حاضر در مؤسسه حاضرند شهادت بدهند که هیچ وقت، ایشان زبان به ارشاد ما نگشود. با همان فرهنگی که در شخصیتش داشت، خود به خود، ما را ارشاد می نمود. ارشاد خودجوش!
23302
