توسط : عربستان رسماً وارد مسابقه جهانی کامپیوترهای کوانتومی شد. شرکت ملی نفت و گاز آرامکو اعلام کرده که اولین کامپیوتر کوانتومی این کشور را در دیتاسنتر خود نصب کرده است. این خبر بلافاصله موجی از سؤالات را در دنیای فناوری و کریپتوکارنسی ایجاد کرد: آیا این ماشین قدرتمند میتواند قفلهای امنیتی بلاکچین را بشکند و داراییهای دیجیتال را تهدید کند؟
کامپیوتر کوانتومی آرامکو ۲۰۰ کیوبیتی است که توسط شرکت فرانسوی پاسکال ساخته شده است. این کامپیوتر که برپایه فناوری «اتم خنثی» کار میکند، قدرتمندترین سیستمی است که پاسکال تاکنون تحویل داده و قرار است در دیتاسنتر شهر ظهران برای اهداف صنعتی استفاده شود.
هدف اصلی عربستان از نصب این سیستم، هک رمزهای جهانی نیست؛ بلکه آرامکو قصد دارد از این قدرت پردازشی برای مدلسازی انرژی، کشف مواد جدید و حل مسائل پیچیده صنعتی استفاده کند. این اقدام، عربستان را در کنار قدرتهایی مانند آمریکا، چین و اتحادیه اروپا قرار میدهد که سرمایهگذاریهای کلانی روی زیرساختهای کوانتومی انجام دادهاند.
جهش بزرگ عربستان با استقرار اولین کامپیوتر کوانتومی این کشور
معمولاً وقتی صحبت از کامپیوتر کوانتومی میشود، بسیاری نگران هک و شکستن رمزنگاری بیتکوین میشوند. بااینحال کارشناسان امنیت سایبری معتقدند که یک سیستم ۲۰۰ کیوبیتی، با وجود پیشرفتهبودن، هنوز فاصله زیادی با تهدیدکردن رمزنگاری بیتکوین دارد.
برای شکستن الگوریتمهای رمزنگاری فعلی (مانند ECC که بیتکوین از آن استفاده میکند) و اجرای الگوریتم شور به میلیونها کیوبیت فیزیکی نیاز است تا بتوان خطاهای محاسباتی را اصلاح کرد. سیستمهای فعلی هنوز با مشکل نویز و ناپایداری مواجه هستند؛ به این معنی که نمیتوانند عملیات طولانی و دقیق لازم برای هک کلیدهای خصوصی کیف پولها را انجام دهند.
اگرچه ماشین فعلی عربستان خطری ندارد، اما پیشرفت این حوزه بسیار سریع است و مفهوم «روز کیو» را دوباره سر زبانها انداخته است؛ روزی که کامپیوترهای کوانتومی آنقدر قدرتمند شوند که بتوانند تمام رمزنگاریهای کلاسیک اینترنت را بشکنند.
کارشناسان هشدار میدهند که این تهدید دیگر فقط تئوری نیست. اگرچه امروز امنیت همچنان برقرار است، اما دولتها و هکرها ممکن است دادههای رمزگذاریشده فعلی را ذخیره کنند تا در آینده (مثلاً ۱۰ سال دیگر) با کامپیوترهای قویتر آنها را رمزگشایی کنند. به همین دلیل، رقابت کشورها برای رسیدن به برتری کوانتومی، نه فقط یک مسابقه علمی، بلکه تلاشی برای بهدستآوردن یک سلاح دیجیتال جهانی است.
