توسط :
به گزارش روز شنبه گروه علمی هاریکا از بنیاد ملی علم ایران (INSF)، امیررضا کشتکار با مدرک دکتری تخصصی آبخیزداری از دانشگاه تهران درباره این طرح توضیح داد: دریاچهها، تالابها، رودخانهها، آبگیرها، آببندانها و منابع آبهای زیرزمینی همواره نقش مهمی را در فعالیتهای کشاورزی همچون تولید آبزیان، دامداری، نیازمندیهای اصلی انسان و حفظ تنوع زیستی به عهده دارند.
وی افزود: تالابها و دریاچهها بهعنوان منابع آبی ارزشمند از نظر اکولوژیکی و اقتصادی میتوانند در ابعاد محلی و منطقهای مطرح شده و بهدلیل کاربریهای گوناگون مانند تامین آب، تغذیه منابع آبهای زیرزمینی، مهار سیلاب، رسوبگیری، نگهداری مواد مغذی، تولید انرژی، حملونقل آبی و گردشگری برای انسان بسیار موثر باشند.
این محقق و پژوهشگر گفت: هر اکوسیستم آبی شامل دریاچهها، دریاها، تالابها، رودخانهها، ماندابها، مردابها برای بقا و عملکرد مناسب، نیاز به مقدار ویژهای آب دارد که به آن نیاز آبی محیط زیستی اطلاق میشود. محیطهای ساحلی از حساسترین سامانههای محیطی بهشمار میروند که متاثر فرآیندهای هیدرودینامیکی حاکم، تغییر و تحول در آنها تا حدودی سریع بوده و شاید از این نظر قابل مقایسه با سایر سامانههای ژئومورفولوژی نباشد.
کشتکار به منطقه بختگان اشاره کرد و گفت: بختگان، در گذشته پناهگاه پرندگان مهاجر بسیاری بوده که در سالهای اخیر بهدلایل گوناگون هزاران پرنده در بستر خشک و نمکین آن گرفتار شده و جان سپردهاند.
وی ادامه داد: املاح موجود در تالاب بختگان در اثر پدیده فرسایش بادی بهصورت غبار بهتدریج بر روی اراضی پیرامون آن منتشر و باعث تخریب خاک شده و همچنین پیامدهای منفی احتمالی بر سلامت افراد محلی خواهد داشت.
این محقق و پژوهشگر تصریح کرد: تخصیص نیافتن حقابه و کاهش حجم آب تالاب و کاهش رطوبت هوای محلی را بهدنبال داشته و یکی از عوامل مهم تخریب تدریجی پوشش گیاهی اکوسیستمهای طبیعی در این منطقه بهشمار میرود.
کشتکار افزود: بنابراین تعیین عوامل و شاخصهای اصلی تاثیرگذار بر نوسانات سطح دریاچه و برنامهریزی طولانیمدت برای احیا و حفاظت تالابها به پایش تغییرات تمامی عوامل در طول زمان نیازمند است.
