چطور در دوران بحران سلامت روان خود را حفظ کنیم؟

اگر احساس می‌کنید دچار فرسودگی روانی، افسردگی، افکار خودکشی و اضطراب شده‌اید یا در اطرافیان خود چنین حالاتی را مشاهده می‌کنید، این گفت‌وگو را از دست ندهید.

در این گفت‌وگو با دکتر «ثنا لارجانی»، روانشناس و روان‌درمانگر، درباره این صحبت می‌کنیم که تروماهای جمعی یک سال اخیر کشور چه بر سر ما آورده است. او می‌گوید جامعه ما در مرحله «فرسودگی» قرار گرفته و در این مرحله انواع و اقسام بیماری‌های مزمن جسمی و روانی به سراغ افراد می‌آید و همچنین توصیه‌هایی برای روبه‌رو شدن با این بیماری‌ها ارائه می‌کند.

او به قطع اینترنت با نگاهی فراتر از قطع یک شبکه نگاه می‌کند و می‌گوید این مسئله شبکه‌های ارتباطی افراد را نابود کرده است:

قطع اینترنت صرفا قطعی یک شبکه نیست بلکه قطعی ارتباط و هویت اجتماعی افراد است. اینترنت به خصوص برای افراد جوان‌تر یک امکان ارتباطی برای جهان فراهم کرده بود و به آن‌ها در آموزش، سرگرمی و ایجاد شبکه‌های حمایتی کمک می‌کند. وقتی این ابزار حیاتی به ناگهان قطع شد، انگار هویت‌شان از آن‌ها گرفته شد.

اما به راستی باید چه کرد؟ او توضیح می‌دهد:

وصل شدن اینترنت شاید در اختیار و توان ما نباشد، برای همین من در این روزها توصیه می‌کنم که به ارتباطات واقعی برگردیم. تلفنی با هم حرف بزنیم، به فعالیت‌های دسته جمعی مانند ورزش‌های گروهی روی بیاوریم. اما این منوط به این است که فرد دچار اختلال جدی اضطراب یا افسردگی نباشد. وقتی فرد در این موقعیت باشد اصلا انرژی انجام این کارها را ندارد. برای همین ممکن است برخی از افراد نیاز به کمک‌های بیشتر برای رهایی از افسردگی دارند.

رهایی از افسردگی و اختلال‌های روانی نیز یکی از مواردی است که دکتر لارجانی در این گفت‌وگو توصیه‌های عملی در مورد آن‌ها ارائه می‌کند. او تأکید می‌کند ابتلا به افسردگی به هیچ‌وجه نشانه ضعف نیست و باید توسط اطرافیان به رسمیت شناخته شود.

بسیاری از ما ممکن است با روش‌های درست و اصولی رفتار با یک فرد افسرده آشنا نباشیم، به همین دلیل اگر بخواهیم به او کمک کنیم شاید دست ما را پس بزنند. دکتر لارجانی در این گفت‌وگو گام به گام توضیح می‌دهد که چطور می‌توانیم به دوستان و آشنایان مبتلا به افسردگی خود کمک کنیم.

علاوه بر این در دوره‌های بحران نباید افکار خودکشی را دست‌کم گرفت. دکتر لارجانی در بخشی از گفت‌وگو توضیح می‌دهد چطور باید افکار خودکشی را در اطرافیان خود شناسایی کرده و با روش‌های کارآمد، به آنها کمک کنیم تا به راه حل برسند.

اگر شما هم با افکار خودکشی دست‌وپنجه نرم می‌کنید، لطفاً این جمله را به خاطر بسپارید: افکار خودکشی، نشانه یک درد عمیق و واقعی هستند، نه یک حقیقت مطلق درباره بی‌ارزش بودن زندگی. این درد، هرقدر هم سنگین، معمولاً گذراست و کمک‌خواستن، نشانه شجاعت شماست نه ضعف. اگر دارای افکار خودکشی هستید با یک دوست یا آشنا حرف بزنید یا با شماره تلفن ۱۴۸۰ (صدای مشاور) یا اورژانس اجتماعی ۱۲۳ تماس بگیرید. لازم نیست دردهایمان را به تنهایی تحمل کنیم، زندگی ارزش درخواست کمک را دارد.