توسط : اپل درحال بررسی یک تحول مهم در زنجیره تأمین تراشههای خود است و براساس تحلیلهای اخیر، احتمال دارد اینتل از سال 2027 تا 2028 به یکی از تولیدکنندگان تراشههای آیفون، آیپد و مک تبدیل شود.
طبق گزارشها، این تغییر درحالی مطرح میشود که اپل سالهاست برای تولید تراشههای سری A و M به شکل کامل به شرکت تایوانی TSMC وابسته بوده و نوسانات زنجیره تأمین جهانی این وابستگی را به یک ریسک راهبردی تبدیل کرده است.
همکاری احتمالی اپل و اینتل در تولید تراشه
طبق گزارش هفته گذشته «مینگ چی کو»، اینتل احتمالاً از اواسط 2027 تولید تراشههای ردهپایین سری M را با استفاده از فرایند 18A آغاز میکند. اکنون تحلیلگر معروف دیگری بهنام «جف پو» نیز این گزارش را تأیید کرده و ابعاد گستردهتری از همکاری بین این دو شرکت را مطرح کرده است. او در یک گزارش توضیح میدهد که اپل احتمالاً از سال 2028 تولید تراشه گوشیهای غیر پرو را نیز به اینتل بسپارد؛ تراشههایی که طبق برآوردها مدل استاندارد آیفونهای آینده را قدرت میبخشند. براساس همین تحلیل، ممکن است تراشهای مانند A22 که در آیفون 20 و آیفون 20e استفاده میشود با فرایند 14A اینتل تولید شود.
این دو گزارش حاکی از آن است که اپل در حال توزیع ظرفیتهای تولیدی خود میان چندین تأمینکننده است. تجربیات تلخ اختلالات زنجیره تأمین در دوران کرونا و خطرات ژئوپلیتیکی شرق آسیا، نشان داد که اتکا کامل به یک سازنده تراشه میتواند عرضه جهانی را به خطر بیندازد. همکاری با اینتل – که بخش عمده ظرفیتهای پیشرفتهاش در خاک آمریکا واقع است – برای اپل به معنای تنوعبخشی جغرافیایی، کم کردن ریسکهای لجستیکی و همخوانی بیشتر با مقررات داخلی ایالات متحده است.
این شراکت تغییری در فرآیند طراحی تراشههای اپل ایجاد نمیکند و اپل همچنان طراحی را بهطور انحصاری در داخل انجام میدهد، اما بخشی از تولید را از TSMC به اینتل منتقل میکند. اینتل هم که در سالهای اخیر با تمرکز بر فرآیندهای 18A و 14A به دنبال احیای موقعیت ازدسترفتهاش است، این فرصت را گامی برای بازگشت به اوج میبیند.
هرچند تا تولید تراشههای آیفون توسط اینتل چند سال فاصله وجود دارد، اما نشانهها از آن حکایت دارد که اپل از ۲۰۲۷ ابتدا تراشههای سطح پایین سری M را به اینتل میسپارد و در صورت رضایت از کیفیت و بازدهی، از ۲۰۲۸ تراشههای سری A برای مدلهای پایه آیفون را هم واگذار میکند. این گام بخشی از استراتژی کلی اپل برای افزایش انعطافپذیری در زنجیره تأمین است؛ استراتژیای که همچنان به TSMC و شرکتهایی چون Texas Instruments وابسته باقی میماند و اینتل فقط یکی از عناصر آن محسوب میشود.
